تفکر خلاق ( آتوسا جاویدی)

تفکر خلاق ( آتوسا جاویدی)

در ادامه اطلاعات مربوط به این مطلب و نکات قابل توجه آن را مشاهده می‌کنید.

در این مطلب بخش‌های مهم موضوع به شکل کامل‌تر بررسی شده است.

تفکر خلاق با وجود ارتباطی که با سایر گونه ­های تفکر دارد به سبب اهمیت و نقشی که در تولید ایده ­های جدید دارد و به عنوان یک سرمایه انسانی در هر جامعه مدنظر است، توجه بسیاری ازمحققان و نظریه ­پردازان را جلب کرده است. خلاقیت و تفکر خلاق یکی از اصطلاحاتی است که ارائه تعریف آن بسیارمشکل است و نوعی عدم قطعیت در تعریف آن وجود داشته و توافقی جامع در مورد یک تعریف یا اندازه­ گیری از خلاقیت وجود ندارد. (صفایی و همکاران،۱۳۹۹)

از نظر تورنس (۱۹۹۸) تفکر خلاق عبارت است از فرآیند حس کردن مشکلات، مسائل، شکاف در اطلاعات، عناصر گمشده، چیزهای ناجور؛ حدس زدن و فرضیه ­سازی درباره این نواقص و ارزیابی و آزمودن این حدس­ ها، تجدید نظر کردن و دوباره آزمودن آن­ها و بالاخره انتقال نتایج.

آفرینندگی و خلاقیت از فرایندهای فکری است که به فرایند حل مسئله بسیار نزدیک است گانیه در طبقه بندی خود از انواع یادگیری بالاترین سطح یادگیری را حل مسئله می ­داند و معتقد است که آفرینندگی نوع ویژه ای از حل مسئله است. با وجود شباهت زیاد بین حل مسئله و آفرینندگی می­ توان بین این دو از این لحاظ تفاوت قائل شدکه حل مسئله فعالیتی عینی ­تر از آفرینندگی است و هدف مشخص­تری دارد. یعنی حل مسئله بیشتر بر واقعیات استوار است و هدف آن عینی و بیرونی است. درحالیکه آفرینندگی بیشتر جنبه شخصی دارد و بیشتر از حل مسئله بیشتر مبتی بر شهود و تخیل است ویژگی­های مهم دیگرآفرینندگی که آن را از حل مسئله متمایز می­ کند تازگی نتایج تفکر آفریننده است یعنی راه­ حل­ های آفریننده راه­ حل ­های تازه هستند که دیگران قبلا به آن دست نیافته­ اند. بنابراین تأکید آفرینندگی براثر یا بازده فکری تازه است (سیف،1384). هسته اصلی تمام مفاهیم مربوط به خلاقیت را مفهوم تازگی تشکیل می ­دهد. آفرینندگی و خلاقیت به راه­ های تازه، اصیل، مستقل تخیلی درباره انجام کارها می­انجامد. (همان منبع)

دبونو (2008) خلاقیت را یک مهارت می­ داند که می تواند یاد گرفته شود، توسعه یابد وبه کار برده شود (صمد آقایی، 1388(.گانیه (1977) در طبقه­ بندی خود از انواع یادگیری بالاترین سطح یادگیری را حل مسئله می­ داند و معتقد است که آفرینندگی نوع ویژه­ای از حل مسئله است. گاردنر نیز معتقد است که خلاقیت توانایی حل مسئله یا تولید کالایی به طور منظم به شکلی بدیع ودر ضمن قابل قبول برای جامعه است. (گاردنر، 1993)

سیالی= به معنی سرعت بیان و تولید هرچه بیشتر مفاهیم، جملات و ایده­ ها است.

انعطاف پذیری= به معنی انتقال طبقه ­ای از پاسخ ­ها به طبقه ­ی دیگر است.

ابتکار= دور شدن امور رایج و واضح یا قطع رابطه با تفکر مبتنی بر عادت است.

بسط= دقت زیاد در ارائه ایده، پیاده سازی، ارزش دادن به آن و ارتباط آن با ایده ­های دیگر برای عرضه ­ی یک ایده جدید و قبولاندن آن است و شامل تعداد اجزایی است که فرد برای یک راه حل خاص ارائه می­ کند.